Nachtvorst in Zomergem

Vanochtend kregen de eerste bloemen te kampen met een laagje vorst. Hieronder krokus (Crocus spec.), madeliefje (Bellis perennis) en sneeuwklokje (Galanthus nivalis).

Buidelmees in De Lange Velden

De buidelmees (Remiz pendulinus) is onze kleinste en tevens meest zeldzame mees. Heel af en toe is er een broedgeval in België, maar de meeste exemplaren worden gezien van half september tot eind april, en dit steeds waar er massaal grote lisdodde (Typha latifolia) voorkomt. Onderaan de pluisjes van deze plant leven immers kleine larves, die het hoofdvoedsel van de buidelmees uitmaken. De aanwezigheid van de buidelmees in De Lange Velden in Wondelgem is intussen wijd en zijd gekend, dus vaak zijn er natuurfotografen present, alle op zoek naar de diertjes. Een paar dagen geleden had ik het geluk een kwartiertje helemaal alleen te zijn met 5 buidelmeesjes, die zich van mijn aanwezigheid niets aantrokken, en vrolijk verder foerageerden. Uniek!

Krakeend in De Lange Velden

De krakeend (Anas strepera) doet het de laatste 10 à 20 jaar opmerkelijk goed in onze contreien. Het eendje is kleiner dan de wilde eend (Anas platyrhynchos), en kan van ver verward worden met het vrouwtje wilde eend. De krakeend heeft echter steeds een witte spiegel (niet altijd zichtbaar op het water), en het mannetje heeft achteraan opvallende zwarte delen. In De Lange Velden laten ze zich makkelijk benaderen. De foto's tonen mannetjes.

Nakende sneeuwbui in het Heidebos

Een paar dagen geleden een prachtige tocht gemaakt in het Heidebos. Mooi weer, de eerste zonnestralen... tot we door een sneeuwbui werden verrast.

Levendbarende hagedis in het Heidebos

Deze levendbarende hagedis (Zootoca vivipara) zat gisteren te zonnen in het insektenhotel in het Heidebos. Voor mij de eerste (en vroege) waarneming dit jaar. Doorgaans zijn deze hagedisjes redelijk schichtig, maar als ze zonnen zijn ze vaak makkelijker te benaderen. De gevoelstemperatuur gisteren bedroeg amper 4 graden, dus veel energie viel er wellicht niet te rapen...

Lantaarntje in Zomergem

Een kleine waterpartij in de tuin trekt gauw juffers aan, zoals het Lantaarntje (Ischnura elegans). Juffers zijn niet altijd makkelijk te fotograferen. Om ze helemaal scherp te krijgen dient het fototoestel volledig evenwijdig te staan met het diertje, anders is voor- of achterkant niet scherp. Hoe nauw de scherptediepte luistert toont de tweede foto: het grasje is niet scherp en de oogjes wel, terwijl de oogjes nauwelijks een paar millimeter verderaf staan. Voor dergelijke foto's moet het compleet windstil zijn, dient een bijzonder stevig statief te worden gebruikt, en moet men sluitertijd en diafragma optimaal combineren.

Struiksprinkhaan in Zomergem

Meer en meer, te wijten aan de opwarming van de aarde, treft men soorten aan die men vroeger niet of minder tegenkwam. Zo ook deze struiksprinkhaan (Leptophyes punctatissima). De soort onderscheidt zich van andere soorten door, bijvoorbeeld, de zwarte puntjes op het lichaam. Hier een vrouwtje op de foto's, onder meer te zien aan de legboor. Struiksprinkhanen maken een hard, droog, tikkend geluid. Dit jaar een talrijke gast in de tuin.