Witwangstern in De Brenne

De Witwangstern (Chlidonias hybrida) is de enige stern die in De Brenne voorkomt. In andere streken is deze stern zeldzaam, maar door de aanwezigheid van de vele meren is hij in de Brenne bijzonder goed ingeburgerd. Het is een donkere stern, die enkel zou kunnen worden verward met Witvleugelstern (Chlidonias leucopterus), Zwarte stern (Chlidonias niger) en desgevallend Visdief (Sterna hirundo). De Witwangstern maakt zijn nest op de bladeren van Waterlelie, hetgeen meteen de reden is waarom men in De Brenne waterlelies aanplant op verschillende meren. Deze aanplant wordt de eerste 2 jaren beschermd door een afsluiting, om vraat door de Beverrat (Myocastor coypus) tegen te gaan. Daarna zijn de lelies voldoende uitgebreid, en mag er links en rechts al eens wat worden weggeknaagd.

Plakker in Zomergem

Dit is de rups van de Plakker (Lymantria dispar), die behoort tot de familie van de Spinneruilen. Het is een nachtvlinder die zowel dag- als nachtactief is. De rups komt voor op loofbomen, en verpopt onder de schors, tussen de bladeren of in de strooisellaag. Deze foto werd gemaakt onder een stuk loshangende schors van een appelboom in onze boomgaard. Soms laat de jonge rups zich door middel van spindraden met de wind meevoeren en kan zich zo kilometers verspreiden. Af en toe kan de plakker een plaag vormen, met aanzienlijke schade aan loofbomen tot gevolg.

Groene zandloopkever in het Maldegemveld

De Groene zandloopkever (Cicindela campestris) komt vaak voor op zand- en heidegronden. Het is een loopkever die, wanneer hij wordt opgeschrikt, telkens een stukje verder vliegt. De larven zitten in verticale schachten in de grond (makkelijk te zien op paadjes), en jagen van daar uit op passerende insekten.

Boomklever in De Klinge

De boomklever (Sitta europaea) is de enige inheemse vogel die zowel naar boven als naar beneden (met de kop naar omlaag) kan klimmen. De staart wordt daarbij, anders dan bij spechten en boomkruipers, niet als steun gebruikt.

Boomklevers zijn vogels van bossen, parken en tuinen met veel loofhout, en broeden in boomholtes, waarvan de ingang doorgaans wordt dichtgemetseld met modder, dit om te verhinderen dat  grotere soorten (spreeuwen, spechten) het hol zouden binnendringen.

De boomklever is een standvogel, die meestal in paren wordt waargenomen.

Wulp en regenwulp in Nieuwpoort

De Wulp (Numenius arquata) is de grootste steltlopersoort van onze contreien en heeft ook de langste snavel. Bij ons komt de wulp het jaar rond voor. Hij laat zich vaak opmerken door een vérdragend "koer-líe...".

De Regenwulp (Numenius phaeopus) is de kleinere en noordelijkere tegenhanger van de wulp. Hij broedt niet in ons land, maar is een doortrekker in voorjaar (meer binnenland) en najaar (meer aan de kust). Regenwulpen hoor je vaak eerder dan dat je ze ziet, het geluid is een karakteristieke triller: “bibibibibibi”.

De regenwulp (bovenste foto) is kleiner en donkerder dan de wulp (onderste foto), en heeft een kortere snavel, een opvallend  getekende kop met een smalle lichte kruinstreep, donkere zijkruinstrepen, een lichte wenkbrauwstreep, donkere oogstreep en een opvallende oogring.

Het exemplaar op de foto werd eind december gefotografeerd in Nieuwpoort: het betreft dus één van de zeldzame winterwaarnemingen van de regenwulp.

Woestijntapuit in De Panne

Deze Woestijntapuit (Oenanthe deserti) zit al sedert begin november in De Panne. Vorige week brachten we hem een bezoekje…

De woestijntapuit  broedt in het Kaspische-Zeegebied en verder oostelijk, tot in Mongolië. Het is een langeafstandstrekker, die overwintert in oostelijk Afrika, het Midden-Oosten en verder oostelijk tot India.

In Europa is het een, hoewel vrijwel jaarlijks waargenomen, zeer zeldzame dwaalgast, die vooral (vaak laat) in de herfst in Europa opduikt, en dan meestal in de nabijheid van de kust. Zoals dit exemplaar dus, dat zich overigens uitgebreid liet bewonderen en makkelijk liet benaderen.

Velduil in Lovendegem

De Velduil (Asio flammeus) jaagt overdag, en wordt bij ons vooral in de herfst en de winter waargenomen. De laatste tientallen jaren is de soort flink in aantal achteruit gegaan. In onze streken broedt de velduil nog op de Waddeneilanden. Het exemplaar op de foto werd een week geleden gevonden in Lovendegem. Hoogstwaarschijnlijk heeft de uil zichzelf losgerukt uit een prikkeldraad, en daarbij zijn vleugel wellicht onherstelbaar beschadigd. Het dier werd afgevoerd naar het vogelopvangcentrum in Merelbeke. Als de vleugel niet geneest wordt deze uil  ofwel geëuthanaseerd, ofwel ingezet als educatieve vogel, bijvoorbeeld in het vogelopvangcentrum zelf.