Coloradokever in Zomergem

De Coloradokever (Leptinotarsa decemlineata) heeft, zoals algemeen geweten, de Aardappel (Solanum tuberosum) als waardplant. De kever is vermoedelijk in de eerste wereldoorlog met transporten uit Amerika in Frankrijk geïntroduceerd, en heeft zich van daaruit over Europa verspreid. Door de grote vraatzucht van vooral de larven kan bij massaal optreden grote schade aan aardappelgewassen worden aangericht. De enkele exemplaren in onze tuin werden aangetrokken door een aardappel die op de composthoop is beginnen groeien.

Zwarte wegmier in Zomergem

De zwarte wegmier (Lasius niger) is amper 4 mm groot, en  vindt men overal: onder terrastegels, onder hout… kortom overal in de tuin waar er beschutting kan worden gevonden.

Deze mier is tuk op zoetigheid, die hij vooral vindt in bloemen en bij bladluizen: via buisjes op het achterlijf (‘sifonen’) scheiden bladluizen immers een zeer zoete vloeistof af, die de mieren graag meenemen naar het nest. Bladluizen worden zelfs door de mieren gemolken: door met hun pootjes te trommelen op het achterlijf van de bladluis, gaat deze nog meer vloeistof afscheiden. Dit kan men zien op de tweede foto.

Kolonies bladluizen worden door de mieren verdedigd tegen al wat een bedreiging kan vormen, bv. de larven van lieveheersbeestjes -  die eten immers graag bladluizen.

Bladluizen worden door de mieren ook verplaatst  van de ene plant naar de andere, en zelfs (bijvoorbeeld bij slecht weer) naar het nest meegenomen – de bladluizen worden bovendien door de mieren terug op de juiste plant gezet zodra de weersomstandigheden terug beter zijn!

Zwartpootsoldaatje in Zomergem

Het Zwartpootsoldaatje (Cantharis fusca) maakt deel uit van de familie van de Cantharidae (weekschildkevers). Het is een vrij algemeen kevertje, relatief makkelijk te vinden op bloemen en struiken. Hier uit de hand gefotografeerd in de tuin, liggend op de grond, met (beperkte) invulflitser.

Ransuil in Zomergem

Gisteren op kraambezoek bij moeder ransuil. Ze had wel wat aandacht verdiend, de sloor: eerst eieren uitbroeden en nu 4 kuikens grootbrengen!

Bijenhotel in Zomergem

Het nieuwe bijenhotel staat in de tuin… bamboe, rietstengels, brandnetels, Japanse duizendknoop, vlier, houtblokken en latjes met geboorde gaatjes van 2 tot 9 mm, stenen met gaatjes, dakpannen, met leem gevulde bloempotten, lege jeneverflessen, dennenappels: dit alles moet ervoor zorgen dat solitaire bijtjes zich welkom voelen, en voor nageslacht zorgen. Dit nieuwe bijenhotel is voor 90% gemaakt van recuperatiemateriaal en hout afkomstig van snoeiwerken. Omwille van bouwwerken diende het vorige hotel (zie laatste foto) te worden afgebroken – maar het werd dus vervangen door een groter en duurzamer exemplaar. To bee or not to bee!

Kraanvogel op Terschelling

De Kraanvogel (Grus grus) is in Nederland en België een doortrekker. De najaarstrek naar de overwinteringsgebieden in voornamelijk Extremadura (Spanje) vindt vooral plaats  eind oktober, begin november. De voorjaarstrek, met piek rond eind februari, begin maart, gaat terug richting broedgebieden in Scandinavië en Oost-Europa. Tijdens de najaarstrek komen groepen Kraanvogels vaker aan de grond om te foerageren en te rusten. De voorjaarstrek is gehaaster: de vogels komen zelden aan de grond, zodat men ze enkel in grote groepen kan zien overvliegen.

Het exemplaar op de foto zit momenteel op Terschelling: wellicht is het van zijn groep afgezonderd geraakt, en probeert het nu aan te sterken om de tocht verder te zetten. Geen zorg, lijkt ons, gezien zijn hoge alertheid en schuwheid.

Rosse grutto op Terschelling

De Rosse grutto (Limosa lapponica) is de Arctische tegenhanger van de grutto (Limosa limosa). Hij is iets zwaarder gebouwd dan de grutto, heeft iets kortere poten en een opgewipte snavel.  In onze streken is hij alleen doortrekker en wintergast. De grootste aantallen rosse grutto’s vindt men in de Waddenzee, zoals hier op Terschelling. Het zijn sterke vliegers die in één keer lange afstanden kunnen afleggen.

De broedgebieden in het Arctisch gebied worden direct na het grootbrengen van de jongen verlaten, waarna de overwinteringstrek naar West-Europa begint.

’s Avonds waren we op Terschelling getuige van bijzondere luchtballetten: duizenden rosse grutto’s kiezen tegelijkertijd het luchtruim, en vliegen synchroon minutenlang rond – een uniek schouwspel.